Odia poetry by Madhab chandra Jena from Jajpur,Odisha,India

କବି

ନିଜ ହାତରେ ନିଜକୁ
ଟୁକୁଡ଼ା ଟୁକୁଡ଼ା କରି
ବାଣ୍ଟି ନଥିଲେ ସତ ସତିକା
ତୁମକୁ, ତାକୁ ଓ ଅନ୍ୟ ମାନଙ୍କୁ
ମୁଁ କବି ଟିଏ ହେଇ ନଥାନ୍ତି,
ହେଇଥିଲେ ହେଇଥାନ୍ତି ପ୍ରେମିକଟିଏ
କିମ୍ବା ଅତି ବେଶୀରେ ଜୋକର ଟିଏ ।

English poetry by Sushil kumar from Koraput,Odisha

 Innings

When the rain 

pitter-patters 

on my window, 

ruffling my hair, 

you make me 

muse on

your gorgeous eyes. 

Purloining 

the redness 

of your lips, 

I dive 

And 

I dive into 

the city of bliss. 

Schmoozing 

with you there, 

I return 

And 

the rain subsides 

to declare 

the end of innings.

English poetry by Josephine Grace S. Baliling Kampong Cham, Cambodia

 

Tulips

The bud was plucked before the flower bloomed

Life is a pattern that was taken from the loom

The more that flame is covered up, the hotter it burns

For I is on fire

Yet I have found nowhere to leave my misery

I am a lady who speaks to you, but horns are on my head

Look for no ending to this agony

                                       For you have tasted my body

Thunder with breath of flame

Thy will fall from shame

English poetry by Josephine Grace S. Baliling Kampong Cham, Cambodia

 

Tombstone

A dew of death, sweet to me as heaven’s raindrops

As the wave of the ocean claps

Floating away from the rocky hill

Reaching out for wounds to heal

Down until I lay upon a grassy meadow

Where I can see your shadow

We waded through the shallow

Path we take is so narrow

Odia poetry by Santosh Kumar Ojha from Balasore,Odisha,India

Odia Poem by Renubala Mohapatra from Bhubaneswar,Odisha,India

ଜାଣେନା

ଜାଣେନା ତୁମକୁ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ

କେବେ ଥକି ଯିବ ମୋର ପାଦ

    ଜାଣେନା ତୁମକୁ ଭାବୁ ଭାବୁ

    କେବେ ହଜି ଯିବ ମୋର ନିଦ

ତଥାପି ମୁଁ ଚାଲୁ ଥିବି,ତୁମକୁ ଖୋଜୁ ଥିବି

    ଜାଣି ବି ତୁମର ସେଇ ଫନ୍ଦ

    ଜାଣେନା ତୁମକୁ......

ମାଣିକ ଗୌଡୁଣି  ପରି

 ହେବନି ଭାଗ୍ୟ ମୋହରି

ଦାସିଆ ବାଉରୀ ପରି

    ନଡ଼ିଆ ନେବନି ଧରି

ମୁଜେ ଭକ୍ତ ନୁହେଁ ତୁମର

      ତଥାପି ଲାଗ ନିଜର

ଭାଙ୍ଗିନ କେବେ ହୃଦ ମୋର

ଜାଣେନା ତୁମକୁ......

ବନ୍ଧୁ ମହାନ୍ତି ପରି

      ବନ୍ଧୁ ହେବିନି ବୋଲି

ଜାଣିଛ ତୁମେ ପ୍ରଭୁ

   ଏମିତି ଡାକୁଛି ଖାଲି

ପାଦ ଧୋଇ ଆଖି ଲୁହରେ

    ଭକ୍ତ କିବା ହେବି ସତରେ

    ବୁଝୁନି ଏ ମୋର  ହୃଦ

ଜାଣେନା ତୁମକୁ......

Hindi poetry by Janaki Mahanta from Bangalore,India

Odia poetry by Jayashree Dash from Narsingarh,Odisha,India

Odia poem by Tapaswini Behera from Puri,Odisha,India

ବାହାରେ ବର୍ଷା

ବାହାରେ ବର୍ଷା,,
ଖୁବ୍ ସାରା ବର୍ଷା...
ମୋ ମନ ଅଗଣାର
କଦମ୍ବ ବନଟା କିନ୍ତୁ
ମଉଳି ଗଲାଣି......
ଏଇ ଦେଖୁନ,,,,
ମୋ ହୃଦୟର ଓଦା ମାଟି,
କେମିତି ତୁମ ତତଲା ପ୍ରେମରେ
ଫାଟି ଆଁ କରିଲାଣି......

ତାକୁ ବି...
ତୁମ ଭାବନାରେ
ଭିଜିବା ଦରକାର,,
ଭରଷାର ବରଷାରେ
ତିନ୍ତିବା ଦରକାର,,
ଦେଇଥିବା ଦରଜକୁ
ଭୋଗିବା ଦରକାର.....

ହେଲେ କାଇଁଯେ.......
ହଉ ନ ହେଲା ନାଇଁ,,,
ବାନ୍ଧିଦେଲି ଦରୁଟିଆ ସ୍ମୃତି ସବୁ
ଗଣ୍ଠିଦେଇ ସାତସିଆଁ
ପଣତ କାନିରେ.........
ଉଡାଇଲି ମନଟାକୁ
ପଙ୍ଗୁଥିବା ପବନରେ,,
ପାପୁଲିଏ ପ୍ରତୀକ୍ଷାର
ଅନୁରକ୍ତ ଅଲୋଡା ପ୍ରେମରେ.......

ହେଲେ ସବୁଗଲାପରେ
ପରସ୍ତ ପରସ୍ତ ଖାଲି
ଦରସିଝା କ୍ଷତ,,,,,,
ପାହାଡର ପରଦା ପଛରେ ରହି
ମୁଦ ଦିଆ ଯଉଘରେ
କରୁଛି   ଉତ୍ପାତ.........

Hindi poem by Bharatee Mangaraj from Bhawanipatna,Odisha,India

मैं आपके जैसा   बनना चाहती  हूं...

पता नहीं आप हो कौन
हो कहां से
लेकिन आप के हर अंदाज़ से, हर बातों से,
मैं बहुत कुछ सीखती हूं
आपके वह प्रेरणा देने वाली बातें
सुन के,
मैं आपके जैसा बनना  चाहती हूं
मैं आपके जैसा बनना  चाहती हूं

अपनी कविता से लोगों का दिल
कभी कभार छु लिया करतीहूं
अबशाद में कोई हो तो
 मदत करने की कोशिश करतीरहती हूं
लेकिन आपके जैसे प्रेरित कर नहिं
पातीहूं

मैं आपके जैसा बनना  चाहती हूं
मैं आपके जैसा बोलना चाहती हूं....

जब मैं मायूस, परेशान थी
अंदर ही अंदर टूट गई थी,
वहीं समय आपसे प्रेरित होकर
खुदको संभालने लगी
हिम्मत होशले को बढ़ाई
ओर अभी मैं
आपको  सुक्रिया करने के लिए
मुस्कुराते हुए
दो चार लाइन लिखिहूं,

मैं आपके जैसा बनना  चाहती हूं
मैं आपके जैसा बोलना चाहती हूं.... 

Odia poetry by Gangotri Priyadarshini from Umerkote,Odisha,India

କାଲି ଶାଶୁ ଘର ଚାଲିଯିବି

ଯେବେ ଚାଲିଯିବି ମୁଁ ଶାଶୁ ଘର,
ମାଆଲୋ ଶରୀର ସିନା ଯିବ ଏଠୁ
ଆତ୍ମା ମୋର ରହିଯିବ  ,
ତୋ ପଣତ କାନି ଉହାଡେ
କାହାକୁ କହିବି ମନ କଥା
ତୋ ଝିଅ ତୋ ଆଖି ସାମ୍ନା ରେ
ପରଝିଅ ହେଇ ଯିବ ।।

ବାପା,ବାହାରୁ ଆସିଲେ ଏଥର
ଗ୍ଲାସରେ ପାଣି ,ଗାମୁଛା ଧରି ,
ମୁଁ ଆସି ପାରିବିନି
ଜାଣିଛି ମୋ ଗଲା ପରେ ,
କେତେ ଦିନ ଯାଏ ମୋ ନାଁ
ଆପେ ବାହାରି ଆସିବ;
ଦେଖ ଆଜି ଯାଏ ତୁମ ସମ୍ମାନ ରଖି
ସୁନା ଝିଅ ହେଇ ରହିଲି  ।।
ମାଆ ଆଉ ତୁମେ ,
ଏତିକି ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ
ମୁଁ ତୁମ ଝିଅ ହେଇ ଜନ୍ମିବି ।।

ଭାଇ ଏଥର ତୁ କାହାର ,
ରାଗ ଅଭିମାନ ମୋ ଉପରେ
ସାରି ପାରିବୁନି,
ମୁଁ ତୋତେ ବିରକ୍ତ କରେଇବା
ପାଇଁ ନଥିବି,
ଘର ତୋତେ ଲାଗିଲା
ସୁଖ ସୌଭାଗ୍ୟ ତୋତେ ଲାଗିଲା ।।
କଥା ଦେ ଭାଇ ଯେବେ ଆସିଲେ
ତୋ ଘର ପଖାଳ ଗଣ୍ଡେ ,
ସୁବିଧା ଅସୁବିଧାରେ ଭାଇ ତୋ ଆଶ୍ରା
କେବେ ଭଙ୍ଗିବୁନି ରାଣ ରହିଲା ।।

ସବୁ ଅଳି ଅର୍ଦ୍ଦଳି ଏରୁଣ୍ଡୀ ଏପଟେ
ଛାଡ଼ି ଯାଉଛି,
ପାଇ ଥିବା ସବୁ ସ୍ନେହ ସରାଗ ଏଇଠି
ଛାଡ଼ି ଯାଉଛି ,
କିଛି ଦିନ ମୋ ସ୍ୱର ଖାଲି ସୁଭିବ,
କେହି କିଛି ପ୍ରକାଶ ନକଲେ ବି
ମନେ ମନେ ମନ କାନ୍ଦିବ ।।
କଥା ଦଉଛି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜର କରିବି
ଦୁଃଖରେ ସୁଖେରେ ଭାଗୀ ହେବି,
ଆଦର୍ଶ ବୋହୁ ହେଇ ଚଳିବି,
ପରିବାରର ସଂସ୍କାର ରକ୍ଷା କରିବି,
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମନେ ପକେଇ
ଓଢ଼ଣା ତଳେ ଖୁବ୍ କାନ୍ଦିବି ।।